Nog langer zwijgen kost lezers, zei ooit iemand.

Nader bericht volgt..

Het Tweede Kabinet Balkenende is gevallen. Het was al tientallen malen door insiders, outsiders, kenners en tarotleggers voorspeld, maar nu is het dan zover. Veel toevoegen wat er is gebeurd  kan ik niet, alles is al gezegd en de rest is voer voor toekomstige studenten politicologie.Wat ik wel aardig vind van de dames en heren in Den Haag is de perfecte timing. Het WK voetbal is gevorderd tot de kwartfinales en er zijn deze dagen even geen wedstrijden. Meestal gaat dat gepaard met lichte ontwenningsverschijnselen en doelloos gezap. Maar nu niet.

Bedankt Lousewies en Rita. Wat een prachtig vermaak hebben jullie ons deze voetballoze dagen geschonken. Gisteren een eerste akte die tot diep in de nacht duurde, vandaag het middendeel met dramatische ontwikkelingen en morgen de slotakte, eindigend met een droeve aftocht uit het paleis van de koningin. Applaus.

Graag wel voor vijf uur klaar zijn dames en heren in Den Haag want dan begint Duitsland – Brazilixeb

Ik had er nog nooit van gehoord maar het gevallen kabinet schijnt door te gaan als "rompkabinet". Ja, u voelt hem al aankomen, vul het zelf maar in. Het scheelt maar 1 letter.

Vandaag verhuisd. Er wordt nog gewerkt aan de lay-out. De meeste veranderingen brengen niets dan onheil en rampspoed. Ik geloof dat deze verandering in eerste instantie mee lijkt te vallen. Het kan ook zijn dat ik inmiddels zo goed met nieuwe digitale informatie weet om te gaan dat ik waarschijnlijk teveel tijd op het web doorbreng en de buitenlucht nauwelijks meer opsnuif. Hoe dan ook, de eerste aanblik van m’n  ‘vernieuwde’ weblog vind ik niet verkeerd. Benieuwd hoe m’n bezoekers het vinden.

Of het een fenomeen is dat meer voorkomt weet ik niet maar sommige woorden die ik lees verhaspel ik tot het woord dat ik eerst meende te lezen, ook al weet ik welk woord er staat. Zo is er vlak voor Utrecht een bedrijf dat een groot bord op het dak heeft staan waarop “Bedrijfsonroerendgoed” staat. De eerste keer dat ik het bord zag meende ik “Bedrijfsondergoed” te lezen. De trein reed te snel om nog een keer naar het bord te kijken zodat ik niet zeker wist wat er stond. Dat het Bedrijfsondergoed was kon ik me nauwelijks voorstellen want daar had ik nog nooit van gehoord.

De trein reed verder en ik begon me af te vragen of er werkelijk zoiets als Bedrijfsondergoed bestond. De eerste gedachte was natuurlijk de schaarse kledij die prostituees dragen in een poging zoveel mogelijk klanten te lokken. Dat is ondergoed, maar of het Bedrijfsondergoed is weet ik niet omdat de maatstaf daarvoor volgens mij moet zijn dat het door de werkgever verstrekt is. En of publieke vrouwen werkkleding gratis van hun ‘werkgever’ krijgen, waag ik ernstig te betwijfelen.

Ik bedacht me dat sporters ook vaak schaarsgekleed hun vak uitoefenen. Zwemmers, atleten, beachvollyballers hebben niet veel meer om het lijf dan wat normale mensen ondergoed of zwemkledij noemen. Het probleem daarbij is dat de kleding meestal door een sponsor is verstrekt die het niet als zodanig “Bedrijfsondergoed” zal noemen maar “sportswear”, of wat voor lelijke term dan ook. Ik was er inmiddels wel van overtuigd dat er iets anders moest staan dan wat ik dacht te hebben gelezen omdat alle voorbeelden die ik kon bedenken me zo onwaarschijnlijk leken dat er wel sprake moest zijn van een soort acute dyslectie.

Toen ik een paar weken later weer langs het bord reed las ik wat er echt stond. En toch, iedere keer dat het bord voorbijflitst lees ik “Bedrijfsondergoed”.

Ayaan Hirsi Ali heeft gejokt over haar verleden als asielzoeker en dat is heel erg. Volgens Rita Verdonk zelfs zo erg dat Ayaan haar paspoort moet inleveren. Een peiling in het radioprogramma Stand.nl wees uit dat tachtig(80!) procent van de Nederlanders het met Rita eens is.

Wat een groots volk zijn we toch. We herkennen de jokkebrok met terugwerkende kracht. De consequenties van de leugen moeten worden gedragen. Kamerlid Hilbrand Nawijn vroeg de minister haar rug recht te houden, wat ze tot grote voldoening van het tevreden glimmend Kamerlid deed. Wat een prachtige vorm van politiek bedrijven wij toch.

Het mooiste van dit grootse drama is dat de goeden onmiddelijk van de kwaden zijn te onderscheiden. Zodoende is voor de man en vrouw in de straat duidelijk is wie gerechtigheid verdiend en wie de hoon. Ayaan is op een leugen betrapt, die ze overigens al jaren geleden toegaf toen ze tot de VVD-fractie toetrad, maar dat doet er nu niet toe want Rita Verdonk is namelijk nog nooit op een leugen betrapt. Dat heeft ze zelf meerdere malen gezegd, dus dan moet het wel waar zijn.

Kamerlid Nawijn was directeur-generaal van de IND toen Hirsi Ali werd toegelaten. Hij vertelde in Nova dat hij zelfs persoonlijk haar verblijfsvergunning had getekend, maar dat doet er nu niet toe want het Kamerlid heeft namelijk duidelijk laten blijken erg veel van eerlijke politiek te houden. Die eerlijkheid bespreekt hij wekelijks met Vlaams Blok opperhoofd Filip de Winter. Niks op aan te merken dus.

Theo van Gogh is vermoord en Ayaan Hirsi Ali wordt gedeporteerd. Nog voor het zomerreces als het even kan. Had ze maar niet zo moeten uitkomen voor haar malle overtuigingen zoals vrouwenrecht en gelijke behandeling. Hoe haalt ze het in haar hoofd. Verstandige politici zoals Rita Verdonk weten heus wel wat ze aan moeten met partijgenoten die jokken. Laat dat maar aan haar campagne-leider over.

Een ding begrijp ik toch niet helemaal. Tachtig procent van de bevolking vind dat Ayaan het land uit moet, terwijl in de oorlog tachtig(80!) procent van de Nederlanders volgens eigen zeggen in het verzet zat en minstens vier Joden op zolder had laten onderduiken. Daarover is vast nooit gejokt.

Door een technische onvolkomenheid of een haperende server, wat het was zal ik wel nooit weten, kon ik de beheerpagina van dit door Weblog.nl gratis ter beschikking gesteld account niet gebruiken.

Dat wil zeggen, ik typte een nieuwe tekst, plakte er een van internet geroofde afbeelding in en klikte ‘preview’ aan om het resultaat te bekijken. Tot zover was er niks aan de hand. Als het stukje me beviel en ik het wilde plaatsen door op ‘opslaan’ te klikken ging het mis. Weg tekst, alles weg. Het enige dat overbleef was een knipperend balkje op de beheerpagina dat mij vroeg opnieuw in te loggen. Toen dat mij een paar keer was overkomen zakte mij de moed in de schoenen en heb ik hulp gevraagd bij de hepldesk van Web-log.nl. Zij wisten het probleem niet te lokaliseren en raadden mij aan stug vol te houden en op goed geluk te vertrouwen, het zou vanzelf wel weer goedkomen.

Omdat ik nergens in geloof is er ruimte zat voor geloof in goed geluk. En als dit stukje net zo leesbaar is voor diegene die het nu leest als voor mij dan heb ik toch iets goed gedaan. Of gewoon geluk gehad.

(de foto heeft overigens helemaal niets met de tekst te maken, tik weblog.nl als zoekopdracht in en laat je verassen)

Nimmer een beter schrijver gelezen dan hij die zei dat z’n nieuwste boek in de gebonden versie acht gulden vijftig kost alvorens hij een gedicht uit diezelfde bundel op de televisie voorlas. Dit typeert voor mij Gerard Reve. Reve is dood en dat is niet erg want hij is ongetwijfeld in de hemel, waar hij inmiddels, glas wijn in de hand, alvast met iemand een interessante conversatie heeft aangeknoopt.
De schrijver was allang verdwenen in de mistflarden die van zijn geest bezit hadden genomen, alhoewel je daar bij Reve natuurlijk nooit helemaal zeker van bent. En daarom is hij veruit de beste na-oorlogse schrijver van Nederland. Zelfs nu hij dood is vraagt menigeen zich af wat ironie is en wat niet.

De noodzaak van Ironie is door Reve tot kunst verheven. Op de vraag of God bestaat antwoorde hij, “Nee, Hij doet net alsof”.

Als mede-oprichter van het Frits van Egters genootschap kan ik niet anders dan blij zijn met het prachtige oevre dat Gerard Reve ons nalaat. Want dat blijft en kan altijd, juist in tijden van ernstig moreel verval, worden gelezen en herlezen. Dat hij in vrede moge rusten.

“Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven”. Hij strekte zich uit en viel in een diepe slaap.
(slotzin De Avonden)

Volgens een flitspeiling van Maurice de Hond zou de VVD met Rita als lijsttrekker zes tot zeven zetels meer halen dan met Mark. Vooral ouderen en CDA-stemmers vinden Rita sympathieker dan Mark. Of met ‘ouderen’ en ‘CDA-stemmers’ dezelfde doelgroep wordt bedoeld blijft duister.

“Wouter Bos bij VVD’ers favoriet als lijstrekker”, of, “Maxime Verhagen populair bij PvdA achterban”. Zou dat niet verrassend zijn als uitkomst van de nieuwste Nova-peiling ? Of het waar is doet er niet toe, het gaat om de intentie van de peiling. De uitkomst van een onderzoek begint bij de wenselijkheid van het verwachte antwoord. Als de juiste vraag wordt gesteld is de uitkomst altijd waar.

Volgende enquete gaat over de vraag of kamervoorzitter en prominent VVD’er Frans Weisglas oud of CDA-stemmer is. Want Frans stemt op Rita.

Afgelopen zondag is op BBC 1 de eerste aflevering van de nieuwe detective Mayo uitgezonden. Ik vermoedde al dat het vast niet zo’n degelijke anderhalfuur durende thriller zou zijn die we allemaal wel kennen. Mayo is anders.

Alistair McGowan speelt de briljante speurder Gil Mayo. Hij probeert samen met drie collega’s op onnavolgbare wijze misdaad, moord en ander ongerief op te lossen. De karakters zijn onvergelijkbaar anders dan in een doorsnee BBC detective -voor zover die al doorsnee zijn, wat natuurlijk niet zo is.

De dialogen zijn even geloofwaardig als absurd. Het lijkt in de verte of Peter Sellers van gene zijde invloed heeft gehad op het scenario. Een merkwaardig samenraapsel dat de misdaad bestrijdt op een manier die uniek is.

De eerste aflevering is dus geweest en er volgen er nog zeven. Het belooft veel en ik ben erg benieuwd hoe Detective Inspector Mayo en zijn vreemde collega’s zich gaan ontwikkelen.